kolderiek
|
-
TAFEREEL
De verte een kersenkanon
doffe dreunen slaan deuken in 't uur,
'n verlaten ladder klimt naar nergens
- er nadert een brommer
Onbewogen draai ik mij om:
de hooivork een lans in aanslag,
de helm een reuzenbovist,
bretellen over appelwangen
Heel even dit tafereel
dan volgt de groet,
ik herken hem
aan de lach
|
