kolderiek
|
-
LIEVE MENSEN
De zon heeft stilgestaan
als mijn gedicht verbleef
in een vreemde onderwereld
ver van zonnelicht
Ik had nog willen roffelen
op de rode bus, met mijn handen
de lichting verdraaien of
xylofonerend klappertanden
- Niets mocht echter baten
'n brief op de bus gedaan
is ten enenmale los gelaten -
het begin van een postbestaan
Wel nu het late licht toch
mooi weer over het papier glijdt
dan lees je dit gedicht
Glimlach even, bij mijn wensen
zoveel straten verder,
aan jullie lieve mensen:
de groeten uit Maastricht
|
