Daarom vindt de zomer mij
liggend op een stoel. Groen klimopt
uit de grond van zijn bestaan. Muren van
uren waarbinnen ik, en bloemen om
mij om de tuin te leiden.
Alles is.
Daarom wandelt warme lucht
zuchtend langs je heen. Zon gaat groot
en loom tekeer. Van huid word jij
zo ondoorschijnend rood. Een warm beeld
dat trillend in mijn zinnen willend.
Alles is hier.
Daarom staat hij daar, al vijf, verwonderd
om, genageld. Hij oefent ouderdom.
Onder steentjes staart hij
leven na. Ontelbaar. Alles wordt geruis.
Alles is hier thuis
in zijn waarom.