-
DE HENGELAAR
Het meertje bij het bos ligt kalm en stil.
Slechts af en toe een rimpeling van leven.
De visser heeft de moed al opgegeven.
Het is zo eenzaam hier en ook zo kil.
Vol goede moed was hij erheen getogen.
"Een mooie stek", had men hem toegezegd
En hij had, enthousiast daar ingelegd.
De dobber had slechts nu en dan bewogen.
Hij gooide nog vergeefs een handje aas,
met in zijn hart de hoop nog iets te vangen.
Maar uit het dorp klonken de torenklokken.
Hij moest weer gaan, geen vangst vandaag helaas.
Hij heeft dan ook met onvervuld verlangen,
zijn spullen ingepakt en is vertrokken.
|
|