- gedicht: Mathieu Bosch
DE VOLBLOEIDE ROOS
Ik hou niet van de volbloeide roos
met 't hart zo uitgepuild
die bij het openen
van haar broze weelde
de eerste stervenstranen huilt
Ik zie ze liever wachtend dragen
met de knop nog teer ineen
in 't stille zwijgen
rond 't diep verlangen
naar de wereld om haar heen
Want door elk geluk moeten tranen
een zweem van droefenis
als een liefde
die door beide geweten
maar nooit uitgesproken is
Geluk laat me dus schuilen
voor 't schroeien van je gloed
't is de passie
van het zonne-zoenen
die de roos sterven doet