gedicht
|
-
AVOND
Wij geleund op wandelstokken
onze voeten verkleumd in leem
wij luisteren naar de avondklokken
de dreun deint over ons dorpje heen
Dan plots als alles stopt,
geluid als in vlokken verstild
dan pas is de avond daar,
precies op tijd, hoort men
maar gewild?
|
|
menu
emile budé
|
volgende
|
|