gedicht
|
-
STIJLVLUCHT
Als ik wakker lig
met dichte ogen
trekt een reiziger in mij voorbij
Ik zet de zonneklep op en ga
tot waar de bomen vervagen,
als dagen tot een rij
Ik laat mijn voeten cirkels schrijven,
en de zo zware luchten
uit mijn te nauwe longen vluchten
Ik verglij tot de middellijn,
haal adem
aan dit stuur bellen stemmen blij
|
