gedicht
|
-
WEG
Vooruit - we laten ze
buiten paden treden
de golven van de nacht,
verleden verlaten
Opgezogen wolken,
als paaltjes in mijn hoofd
Zodra de ochtend opstaat,
het nachtmaalsel wist
alsof het kussen -
slaapsteen
zonder gewicht -
het zicht berooft
mogen ze opengaan,
de wandelpaden in mijn hoofd
|
