dichtend
|
-
TIJDSGEEST
Laat de vluchtige vogels
uit mijn kinderdromen
door het luchtvenster komen,
even weven een zweefgordijn
van herinnering
Van doorzichtige maneschijn-
betovering, waarin,
waarin als ik wil, alles weer verdwijnt
Maar ik ben bang, bang
dat het zo dadelijk niet meer kan,
dat de verschrikkers dichter naderen
en ik hen - zo voorspelbaar - herken
|
