gedicht
|
-
BEZINNING
In die dagen draag ik het brood
in mijn handen met mij mee,
buiten de boot verstillen vogels
als in veren gebalde sneeuw
Ook de stroom lijkt even stil
als de kruimels van herhaling
op de spiegel van het water
Hoe de vissen aldoor happen,
onder oppervlakkig eendengesnater,
mijn aderen zich aldoor aarden
|
