naar gedichtenbundel

aanbeelden


dichtend

doka-licht


DOKADROOM


Golven vloeistof
spiegel van ogen,
hoe strelen vingers teder

Een stilleven uit nevel
geboren, dicht in tonen
diffuus je gezicht

De verzadiging vloeit kleur,
jouw vezel in mijn handen
de geur van zout en drup

Merel, nou de ochtend slaat
de roep dat jij mij ontglipt
in dageraad, - het licht over

de oogleden moe geslapen -
druk ik je opnieuw af, vannacht
als de dokadroom mij toestaat
menu               emile budé volgende