gedicht
|
-
EEUWEN
Als in een zucht
de zon de aarde streelt, keer ik mij
als een blad naar het licht
Traag door het venster
veegt een schaduw
mijn gezicht,
zweeft over de muur als
de wijzer boven de plaat
Tijd tikt niet,
schuift stil
deeltjes dansend
door banen
van lucht,
het uur kil
als adem op het raam,
ik rek, ik geeuw
wind die stilaan zucht.
Tijd voor een nieuwe eeuw
|
